2008/Jan/14


เรารู้สึกชอบคำๆ นี้มาก hide = หาย

ต้องขอบคุณเพลง ๆ นี้ของคุณ atit sornsongkram

เป็นบทเพลงอันดับต้น ๆ เลยทีเดียวที่จะหยิบขึ้นมาฟังบ่อย ๆ

ที่พูดถึงเวลาที่กำลังจะหมดลงไป มันเหมือนการลาจากที่รู้ตัว

เหมือนกับ เวลาที่เรานั่งทับขาเป็นเวลานาน ๆ

เวลาที่เส้นเลือดค่อย ๆ ส่งเลือดผ่านช้าลงไป

แล้วความไม่รู้สึกถึงความเจ๊บก็เข้ามาแทรกซึม

ชา ....

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หาย ...

ความรู้สึกยังคงดำเนินไปอย่างช้า ๆ

ถึงแม้ จะไม่มีใครเข้ามาทดแทนในความรู้สึกลึก ๆ ที่หายไป

มันคงจะเป็นการคิดไปเองข้างเดียว ของสมอง ก้อนเล็ก ๆ

ที่ยังคิดว่า อะไร ๆ มันก็คงจะมีชีวิตที่อยู่ด้วยกันไปตลอดได้

แต่ที่สุดแล้ว ตัวเราเองยังไม่สามารถจะ ดึงความคิดเหล่านั้น

ให้ตกมาตายที่ตรงหน้าได้

มันคงเป็นการหลอกตัวเองที่เจ๊บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เราต่างหาก ที่หายไปเอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

รอ . . .

เวลามักจะกลั่นแกล้งเราในยามที่อยู่คนเดียว

ให้เหมือนกับการนั่งทามแมชชีน ไปยังที่ๆเดิม

ไปยังจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

แต่ความคิดยังคงเหมือนเดิม

ทำไมเราไม่กล้าที่จะแหวกสิ่งที่มันทำให้เราจมกับสิ่งนั้น

กลัว . . .


.


.


.


หาย

Comment

Comment:

Tweet


นายมาปรากฎแล้ว!
#1 by น้ำเงินเจือขาว At 2008-01-14 23:21,