2009/Sep/14

RED

 

แสงส่วางอันน้อยนิด ค่อยๆส่องผ่านรูเล็กจากเส้นเอ็นอันมากมาย

ที่ผูกร้อยเรียงกันเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า

 

เสียงนกร้อง กระจิบๆ อยู่ใกล้ ...

เสียงรถมอเตอร์ไซค์วิ่งรีบกันไปมา สวนกลับกัน ... คอยรับคนนี้ ไปส่งคนโน้น

นาฬิกาก็ยังคงเดินหมุนไปไม่มีเหน็ดเหนื่อย ...

หรือมันอยากจะหยุดเดินบ้างแต่คงทำไม่ได้

 

ผู้คนแก่เฒ่าออกมานั่งคุย รอทำบุญตักบาตรในยามแสงอรุณรุ่ง ...

เสียงของแม่ที่ตะเบ็งเรียกให้ลูกๆ เร่งรีบให้ไปอาบน้ำ

บางที เราก็หลงลืมเวลาแบบนั้นไป ...

 

จนมันก็อาจจะหายไปจากความทรงจำแล้วก็ได้ ...

แต่บางทีความทรงจำกลับกลายเป็นห้วงทำนองของเสียงเพลงแทน ...

(เคยเป็นกันไหม?)

 

ภาพความทรงจำเป็นทำนองของเพลง ...

และบางทีเพลงก็ทำให้ภาความทรงจำย้อนคืนกลับมา

 

ความทรงจำสีแดงๆ ...

 

บทเพลงที่ร้องเรียงด้วยเครื่องสาย ที่คอยส่งผ่านเหมือนสะพาน

ที่ทอดยาวไปบนฟากฟ้า

 

ผ่านก้อนเมฆขยุกขยิก ลอยไปตามสายลม ...

จนฟากฟ้าที่ฟากหนึ่งมีก้อนความสวยงามส่องแสงเจิดจ้า

ราวกลับจะดูดกลืนเราเข้าไปช้า ๆ

แต่ยิ่งมองก็ยิ่งกลับจะสว่างออกไป ...

 

กลองทิมปานีหวดราว เป็นระวิงมันทำให้จิตใจนั้นเต้นรัว ...

ไปตามท่วงทนวง เหมือนอยากจะวิ่งไปให้ถึงที่หมาย

 

เสียงฉาบที่ก้องกังวาลเป็นระยะๆ

เหมือนจะทำให้ตัวเราหลุดลอยไปตามสายลม ...

 

เหล่าฝูงนก บินไปรอบตัว ดั่งกับเสียงของไวโอลิน

ที่สอดประสานผ่านส่งของสายลมมุ่งตรงไปอย่างเดียว

 

แต่เมื่อเราลืมตา ... ทุกสิ่งทุกอย่างก็มลายหายไป

 

เหลือเพียงตัวเราที่อยู่ในกระจก

 

 

to be continue ...

Comment

Comment:

Tweet


บางทีก็เป็นความทรงจำสีฟ้า สีเขียว สีเหลือง สีเทา สีสัน สีข้าง สีกัน สีทนได้
#2 by pick (58.137.81.212) At 2009-10-12 14:45,
เจอกันวันที่ 3 ต.ค. ที่งาน NeverDie ละกันลุง ผมไปแน่
#1 by "Me" At 2009-09-18 10:10,